Ofan úr óbyggðum er skáldsaga eftir Þorgils gjallandi, sem var dulnefni rithöfundarins Guðmundar Magnússonar. Verkið tilheyrir raunsæisskáldskap og fjallar um líf og örlög fólks sem kemur „ofan úr óbyggðum“, það er úr afskekktum og harðbýlum svæðum landsins, inn í breytilegt samfélag. Sagan dregur fram togstreitu milli náttúrunnar og siðmenningar, hefðar og nýrra tíma, og sýnir félagsleg og siðferðileg átök sem einkenndu íslenskt samfélag á umbreytingarskeiði 19. aldar. Bókmenntagrein hennar er því raunsæisskáldsaga með samfélagslegri áherslu.