Gráskinna hin meiri, ritstýrt af Sigurður Nordal og Þórbergur Þórðarson, er safn þjóðsagna og munnmæla úr íslenskri alþýðuhefð. Bókin er ekki saga í miðaldaskilningi heldur samansafn stuttra frásagna sem áður lifðu í munnlegri geymd. Í henni birtast draugasögur, huldufólk og atburðir sem tengjast ákveðnum bæjum og landsvæðum. Yfirnáttúran er sögð sem hluti af daglegum veruleika, og landslagið sjálft gegnir lykilhlutverki. Verkið varðveitir þannig sameiginlegt minni og sýnir heimssýn þar sem hið sýnilega og ósýnilega fléttast saman.